Er is niet veel nieuws te melden wat betreft Manon haar herstel. We wachten op een oproep om de pennen in te korten, we verwachten dit eigenlijk niet voor oud en nieuw.
We hebben een paar leuke dagen achter de rug. Zondag zijn we naar de musical Dirty Dancing geweest, maandag naar de IKEA (je kan lekker veel aan zo'n rolstoel hangen!!!) en een verlaat verjaardagsbezoek gebracht bij Serena. Dinsdag zijn we naar de bioscoop geweest, met krukken en een rolstoel kom je best ver. Woensdag hebben we opa en oma's een bezoekje gebracht voor de kerst en het kerstmenu samengesteld. 's Avonds eerst gezellig bezoek gehad en daarna tijdens het bakken en braden (voor de kerst) lekker languit op de bank film kijken. We nemen overal de tijd voor.
Eerste kerstdag lekker thuis geweest en tweede kerstdag is Manon alleen op stap geweest. Lekker bij haar vriendin Serena een pyamadag gehad, gezellig op de bank of op de grond voor de tv. films kijken. Er zijn denk ik niet veel films meer welke Manon de laatste tijd niet heeft gezien. Hoewel herhalen is ook niet erg.
We hopen dat jullie net zulke leuke ontspannen dagen hebben gehad dan wij.
Nu op naar het nieuwe jaar!
Groetjes en een dikke kerstknuffel van ons allemaal we houden jullie bij de tijd.
Nicolette
vrijdag 26 december 2008
vrijdag 19 december 2008
Vreugde en een beetje verdriet.
Hoi, hoi,
Inmiddels een paar dokters, fysio en tandartsbezoeken verder, kunnen we weer iets meer vertellen over het herstel van Manon.
In Manon haar been speelde een ader op waardoor zij erg veel last en pijn kreeg van haar been. Het weerhield haar ook om te lopen, zodat het oefenen even op een lager pitje stond. Gelukkig hebben we de ontsteking van de ader snel met medicijnen kunnen onderdrukken zodat we weer aan wandel kunnen.
Woensdag zijn we naar de kaakchirurg geweest en deze heeft de spalken (beugels) en elastieken uit Manon kaar mond gehaald. Aan de ene kant fijn natuurlijk maar ook wel eng. Langzaam aan kan Manon dus weer het één en ander eten en daar maakt ze gelukkig ook gebruik van. Natuurlijk wel eerst alleen dingen die ze lekker vindt, maar daar geven we haar geen ongelijk in.
Donderdag eerst fysio en vervolgens naar de chirurg. Wat we hoopten gebeurden ook, het gips ging van haar polsen af. Op de foto's hebben we het verschil kunnen zien van net na het ongeluk en zoals het nu is. Wonderbaarlijk, haar ene pols waren kruimels. Manon heeft er dus een taak bij, met haar polsen oefenen!!!!
Omdat Manon veel last van haar been heeft, werd daar ook nog even uitgebreid naar gekeken. De pennen in haar been steken erg uit en drukken tegen haar huid aan dit veroorzaakt pijn, irritatie en vocht in haar knie, daarom heeft de chirurg besloten om de pennen in te gaan korten, wat betekend dat Manon binnen zeer korte tijd geopereerd wordt.
Dit was natuurlijk wel een domper, hoewel we eigenlijk wel wisten dat deze beslissing niet uit kon blijven.
Vrijdag hebben we een bezoek aan de tandarts gebracht en deze heeft wat kleine beschadigingentjes aangestipt zodat Manon daar geen pijn aan gaat krijgen. Verder moeten we nu eerst een bezoek aan de orthodontist brengen zodat deze samen met de tandarts een behandelplan kan maken. Het wachten duurt erg lang voor Manon dit is natuurlijk ook logisch, ze zou graag haar gewone leventje weer op willen pakken. Maar inmiddels al zes weken verder moeten we nog steeds heel veel geduld hebben. Zoveel dat we er ongeduldig van worden.
De leuke fijne dingen!!!!
Manon geniet van het badderen, douchen en van de dingen die ze inmiddels kan eten en we gaan gewoon door. Lekker samen kerst en oud en nieuw vieren.
Voor iedereen die dit leest hele fijn feestdagen en bedankt voor al jullie support de afgelopen tijd. We houden jullie op de hoogte.
Groetjes de Marrevee's
Inmiddels een paar dokters, fysio en tandartsbezoeken verder, kunnen we weer iets meer vertellen over het herstel van Manon.
In Manon haar been speelde een ader op waardoor zij erg veel last en pijn kreeg van haar been. Het weerhield haar ook om te lopen, zodat het oefenen even op een lager pitje stond. Gelukkig hebben we de ontsteking van de ader snel met medicijnen kunnen onderdrukken zodat we weer aan wandel kunnen.
Woensdag zijn we naar de kaakchirurg geweest en deze heeft de spalken (beugels) en elastieken uit Manon kaar mond gehaald. Aan de ene kant fijn natuurlijk maar ook wel eng. Langzaam aan kan Manon dus weer het één en ander eten en daar maakt ze gelukkig ook gebruik van. Natuurlijk wel eerst alleen dingen die ze lekker vindt, maar daar geven we haar geen ongelijk in.
Donderdag eerst fysio en vervolgens naar de chirurg. Wat we hoopten gebeurden ook, het gips ging van haar polsen af. Op de foto's hebben we het verschil kunnen zien van net na het ongeluk en zoals het nu is. Wonderbaarlijk, haar ene pols waren kruimels. Manon heeft er dus een taak bij, met haar polsen oefenen!!!!
Omdat Manon veel last van haar been heeft, werd daar ook nog even uitgebreid naar gekeken. De pennen in haar been steken erg uit en drukken tegen haar huid aan dit veroorzaakt pijn, irritatie en vocht in haar knie, daarom heeft de chirurg besloten om de pennen in te gaan korten, wat betekend dat Manon binnen zeer korte tijd geopereerd wordt.
Dit was natuurlijk wel een domper, hoewel we eigenlijk wel wisten dat deze beslissing niet uit kon blijven.
Vrijdag hebben we een bezoek aan de tandarts gebracht en deze heeft wat kleine beschadigingentjes aangestipt zodat Manon daar geen pijn aan gaat krijgen. Verder moeten we nu eerst een bezoek aan de orthodontist brengen zodat deze samen met de tandarts een behandelplan kan maken. Het wachten duurt erg lang voor Manon dit is natuurlijk ook logisch, ze zou graag haar gewone leventje weer op willen pakken. Maar inmiddels al zes weken verder moeten we nog steeds heel veel geduld hebben. Zoveel dat we er ongeduldig van worden.
De leuke fijne dingen!!!!
Manon geniet van het badderen, douchen en van de dingen die ze inmiddels kan eten en we gaan gewoon door. Lekker samen kerst en oud en nieuw vieren.
Voor iedereen die dit leest hele fijn feestdagen en bedankt voor al jullie support de afgelopen tijd. We houden jullie op de hoogte.
Groetjes de Marrevee's
zondag 14 december 2008
De tijd gaat snel!!
Hallo allemaal,
Vijf weken verder de tijd gaat snel, weer even een berichtje over de voortgang. Manon is nog steeds stevig aan het oefenen en de ene dag gaat het makkelijker dan de andere. Natuurlijk willen we allemaal dat het sneller gaat, maar het tempo waarin haar eerste herstel ging was zo hoog, dat het niet reëel is om te denken dat het zo snel blijft gaan.
Manon heeft deze week geprobeerd heel veel te lopen, zelfs buiten. Zij heeft samen met Dave en Joyce lopend boodschappen gedaan en dit ging heel goed. Heen naar de supermarkt helemaal gelopen en terug in de rolstoel. Ze heeft zelfs met de fysio een paar passen zonder kruk gelopen.
Op het moment staan we even stil, eigenlijk gaan we iets achteruit. Manon had in het ziekenhuis hele opgezette (ontstoken) aderen van het infuus. Op het moment spelen deze aderen in haar been weer op, ze heeft een heel pijnlijk been. Morgen dus maar even een bezoekje aan de dokter om te vragen. Het valt natuurlijk even tegen als je op de goede weg bent en ineens heb je weer een heel zeer been. We zullen zien morgen.
Woensdag gaan we naar de kaakchirurg en hopen we dat Manon haar kaak voldoende geheeld is, we zijn dan bijna zes weken verder. Donderdag naar de chirurg in de hoop dat het gips van haar polsen mag.
Een leuk vooruitzicht voor de kerst.
We houden jullie op de hoogte want na onze bezoeken aan het ziekenhuis brengen we jullie zeker weer op de hoogte.
Groetjes Nicolette
Vijf weken verder de tijd gaat snel, weer even een berichtje over de voortgang. Manon is nog steeds stevig aan het oefenen en de ene dag gaat het makkelijker dan de andere. Natuurlijk willen we allemaal dat het sneller gaat, maar het tempo waarin haar eerste herstel ging was zo hoog, dat het niet reëel is om te denken dat het zo snel blijft gaan.
Manon heeft deze week geprobeerd heel veel te lopen, zelfs buiten. Zij heeft samen met Dave en Joyce lopend boodschappen gedaan en dit ging heel goed. Heen naar de supermarkt helemaal gelopen en terug in de rolstoel. Ze heeft zelfs met de fysio een paar passen zonder kruk gelopen.
Op het moment staan we even stil, eigenlijk gaan we iets achteruit. Manon had in het ziekenhuis hele opgezette (ontstoken) aderen van het infuus. Op het moment spelen deze aderen in haar been weer op, ze heeft een heel pijnlijk been. Morgen dus maar even een bezoekje aan de dokter om te vragen. Het valt natuurlijk even tegen als je op de goede weg bent en ineens heb je weer een heel zeer been. We zullen zien morgen.
Woensdag gaan we naar de kaakchirurg en hopen we dat Manon haar kaak voldoende geheeld is, we zijn dan bijna zes weken verder. Donderdag naar de chirurg in de hoop dat het gips van haar polsen mag.
Een leuk vooruitzicht voor de kerst.
We houden jullie op de hoogte want na onze bezoeken aan het ziekenhuis brengen we jullie zeker weer op de hoogte.
Groetjes Nicolette
zaterdag 6 december 2008
Voorzichtige eerste stappen.
Hallo allemaal,
Het wordt er niet makkelijker op om stukjes voor het blog te schrijven. Niet dat er niets gebeurt, maar we hebben het erg druk met fysio, oefenen, bezoeken brengen aan chirurgen enz.... Ook neemt de verzorging best wel wat tijd in beslag, want even onder de douche stappen is er eigenlijk niet bij, daar zijn we even mee bezig.
Verder waren deze week beiden oma's jarig welke we een kort bezoekje hebben gebracht.
Wat Manon haar herstel betreft:
Deze week is Manon weer bij de kaakchirurg langs geweest en er is een nieuwe foto gemaakt, hierop is te zien dat er botvorming is en dat haar kaak aan het helen is. Op het moment kan er verder eigenlijk nog niets gebeuren, de kaak moet eerst helemaal in orde zijn voordat er iets aan de stand en aan haar tanden kan worden gedaan.
De week voor de kerst wordt spannend. We moeten dan terug naar de kaakchirurg en deze heeft de hoop uitgesproken dat de beugel waarmee de kaak nu op zijn plaats wordt gehouden eruit kan. We zijn dan inmiddels zes weken verder en dit betekent dat we stilletjes ook hopen dat die week het gips van Manon haar armen af mag.
Wat Manon haar been betreft, daarmee gaat ze letterlijk en figuurlijk lekker vooruit. Ze traint hard en doet de oefeningen van de fysio trouw. De eerste mijlpaal is deze week bereikt want Manon kan zich zonder hulp van ons, met een elleboogkruk voortbewegen. Heerlijk voor haar dat ze nu minder afhankelijk is en gewoon even door de kamer kan zonder dat te hoeven vragen. Volgende stap is natuurlijk zonder kruk maar dat zal als haar herstel zich zo voortzet ook niet lang duren.
Zoals jullie lezen zijn we op de goede weg.
Groetjes Nicolette en de rest......
Het wordt er niet makkelijker op om stukjes voor het blog te schrijven. Niet dat er niets gebeurt, maar we hebben het erg druk met fysio, oefenen, bezoeken brengen aan chirurgen enz.... Ook neemt de verzorging best wel wat tijd in beslag, want even onder de douche stappen is er eigenlijk niet bij, daar zijn we even mee bezig.
Verder waren deze week beiden oma's jarig welke we een kort bezoekje hebben gebracht.
Wat Manon haar herstel betreft:
Deze week is Manon weer bij de kaakchirurg langs geweest en er is een nieuwe foto gemaakt, hierop is te zien dat er botvorming is en dat haar kaak aan het helen is. Op het moment kan er verder eigenlijk nog niets gebeuren, de kaak moet eerst helemaal in orde zijn voordat er iets aan de stand en aan haar tanden kan worden gedaan.
De week voor de kerst wordt spannend. We moeten dan terug naar de kaakchirurg en deze heeft de hoop uitgesproken dat de beugel waarmee de kaak nu op zijn plaats wordt gehouden eruit kan. We zijn dan inmiddels zes weken verder en dit betekent dat we stilletjes ook hopen dat die week het gips van Manon haar armen af mag.
Wat Manon haar been betreft, daarmee gaat ze letterlijk en figuurlijk lekker vooruit. Ze traint hard en doet de oefeningen van de fysio trouw. De eerste mijlpaal is deze week bereikt want Manon kan zich zonder hulp van ons, met een elleboogkruk voortbewegen. Heerlijk voor haar dat ze nu minder afhankelijk is en gewoon even door de kamer kan zonder dat te hoeven vragen. Volgende stap is natuurlijk zonder kruk maar dat zal als haar herstel zich zo voortzet ook niet lang duren.
Zoals jullie lezen zijn we op de goede weg.
Groetjes Nicolette en de rest......
Abonneren op:
Posts (Atom)
