Klein feestje

In spannende en voor ons hele verveldende dagen zijn jullie deelgenoot geweest van ons verdriet en onze spanning, daarom willen wij jullie nu ook onze plezierige momenten met jullie delen. Manon werd zoals jullie hebben kunnen lezen 's nachts overgeplaatst omdat er een plekje nodig was op IC.
Manon ging toen naar de High care. Ze voelde zich goed en omdat er een lange periode van slapen voor haar is geweest, hebben ook haar breuken goed kunnen helen. Omdat het op de High Care niet fijn voor haar was (veel en constant huilende baby's) is Manon 's middags overgeplaatst naar de Medium care.

Haar medicijnen zijn gisteren en vandaag langzaam afgebouwd en het is niet te geloven maar we hebben in een ongelofelijk snelle tijd weer een bijna slang en snoer vrije dochter en zus. Manon kan weer praten, en daar maakt ze ook dankbaar gebruik van. We hebben alle kaarten en lieve berichtjes met haar gelezen en ze was enorm verrast en vaak ook heel emotioneel door alle lieve reacties.

Het is nu nog even afwachten maar Manon laat er geen gras over groeien. Tegen een ieder die haar kamer binnenkomt zegt ze dat ze naar huis wil. Vandaag is de chirurg langs geweest en er zijn weer foto's van haar polsen gemaakt omdat deze breuken niet netjes waren en het bij de vorige foto's nog niet goed was, moest daar eerst nog even naar worden gekeken. De chirurg heeft haar verteld dat haar been helemaal in orde komt en dat was een hele geruststelling.
Haar kaak en mond zal een lange tijd in beslag nemen maar daar komen we best overheen.

Omdat Manon de eerste zes weken niet kan eten en afhankelijk is van vloeibaar voedsel moet er een plan worden gemaakt voor haar voeding en hulp voor thuis. Als dit allemaal geregeld is mag Manon op heel korte termijn....... naar huis om verder te herstellen. Dat zou super zijn want ze wil eigenlijk iedereen die haar een warm hart toedraagt op visite hebben en dat gaat thuis veel en veel makkelijker. Jullie lezen het, als Manon thuis is staat de deur open. Dat is toch allemaal een stuk makkelijker dan in het ziekenhuis waar we aan aantallen en tijden zijn gebonden.

Jullie willen niet weten hoe blij ik ben dit stukje te schrijven, want ondanks dat ik op het moment Manon's doelwit ben voor pesterijen ben ik een overgelukkige moeder.

Hele lieve groetjes en een dikke knuffel van ons allemaal.

Nicolette.