Een heel groot feest

De meeste dromen zijn bedrog maar voor Manon is afgelopen vrijdag een droom uitgekomen.

Zoals ik eerder al schreef vroeg Manon aan iedereen die haar kamer binnenkwam wanneer ze naar huis mocht. Vrijdagochtend kwam het verlossende bericht. De chirurg was aan haar bed en vroeg hoe alles ging. Manon vertelde dat zij zich goed voelde en dat ze heel graag naar huis wilde. De chirurg stelde een aantal voorwaarden waaraan voldaan moest worden. Zoals fysio, omgipsen van beide polsen naar onderarmgips, verwijderen van de maagsonde, controle van de kaakchirurg, regelen van een verpleegkundige voor de prikken thuis, en alle nodige voorzieningen van de thuiszorg.

Een aantal voorzieningen heeft de verpleegkundige op de afdeling voor ons geregeld en John had thuis met de kids binnen no time alles geregeld. Zelfs de verpleegkundige voor de prikken (onze lieve buurvrouw). Dus toen alles in orde was kreeg Manon officieel haar ontslag uit het ziekenhuis.

Het was voor ons even niet te bevatten in zo'n korte tijd, dinsdag nog aan de beademing vol spanning naast haar bed. Woensdag naar High care, Medium care en langzaam aan werd de medicatie veel minder de sondes gingen er uit en de medicatie werd zelfs teruggevoerd tot medicatie welke we Manon thuis kunnen geven.

Het herstel thuis zal voor Manon prettiger zijn we hebben nog even te gaan en zullen diepe dalen en hoge bergen tegen komen, maar daar helpen we elkaar door, zeker met alle steun van heel veel mensen om ons heen.

Wij begrijpen dat er veel mensen Manon op willen komen zoeken en natuurlijk staat de deur open. We moeten alleen wel rekening houden met de rust welke Manon en soms ook wij nodig hebben, dus geef even een belletje. Het kan anders ook zomaar zijn dat je voor een gesloten deur staat want, het is natuurlijk fijn dat Manon zo snel thuis is maar dat betekent wel een paar keer in de week terug naar het Sofia en een aantal maal in de week fysio.

Ik ben superblij dat ik dit goede bericht al zo snel op deze blog kan schrijven, want dit had ik begin van de week met de beste wil van de wereld niet voor mogelijk gehouden.

Super bedankt voor de fijne, lieve, leuke ontroerende,....... berichten. Ik hoop dat ik het stokje snel aan Manon door kan geven zodat zij zelf over haar herstel kan schrijven.

Dikke knuffel aan iedereen,

Groetjes John, Joyce, Mike, Dave, Nicolette en natuurlijk Manon