vrijdag 19 december 2008

Vreugde en een beetje verdriet.

Hoi, hoi,

Inmiddels een paar dokters, fysio en tandartsbezoeken verder, kunnen we weer iets meer vertellen over het herstel van Manon.

In Manon haar been speelde een ader op waardoor zij erg veel last en pijn kreeg van haar been. Het weerhield haar ook om te lopen, zodat het oefenen even op een lager pitje stond. Gelukkig hebben we de ontsteking van de ader snel met medicijnen kunnen onderdrukken zodat we weer aan wandel kunnen.

Woensdag zijn we naar de kaakchirurg geweest en deze heeft de spalken (beugels) en elastieken uit Manon kaar mond gehaald. Aan de ene kant fijn natuurlijk maar ook wel eng. Langzaam aan kan Manon dus weer het één en ander eten en daar maakt ze gelukkig ook gebruik van. Natuurlijk wel eerst alleen dingen die ze lekker vindt, maar daar geven we haar geen ongelijk in.

Donderdag eerst fysio en vervolgens naar de chirurg. Wat we hoopten gebeurden ook, het gips ging van haar polsen af. Op de foto's hebben we het verschil kunnen zien van net na het ongeluk en zoals het nu is. Wonderbaarlijk, haar ene pols waren kruimels. Manon heeft er dus een taak bij, met haar polsen oefenen!!!!

Omdat Manon veel last van haar been heeft, werd daar ook nog even uitgebreid naar gekeken. De pennen in haar been steken erg uit en drukken tegen haar huid aan dit veroorzaakt pijn, irritatie en vocht in haar knie, daarom heeft de chirurg besloten om de pennen in te gaan korten, wat betekend dat Manon binnen zeer korte tijd geopereerd wordt.

Dit was natuurlijk wel een domper, hoewel we eigenlijk wel wisten dat deze beslissing niet uit kon blijven.

Vrijdag hebben we een bezoek aan de tandarts gebracht en deze heeft wat kleine beschadigingentjes aangestipt zodat Manon daar geen pijn aan gaat krijgen. Verder moeten we nu eerst een bezoek aan de orthodontist brengen zodat deze samen met de tandarts een behandelplan kan maken. Het wachten duurt erg lang voor Manon dit is natuurlijk ook logisch, ze zou graag haar gewone leventje weer op willen pakken. Maar inmiddels al zes weken verder moeten we nog steeds heel veel geduld hebben. Zoveel dat we er ongeduldig van worden.

De leuke fijne dingen!!!!

Manon geniet van het badderen, douchen en van de dingen die ze inmiddels kan eten en we gaan gewoon door. Lekker samen kerst en oud en nieuw vieren.

Voor iedereen die dit leest hele fijn feestdagen en bedankt voor al jullie support de afgelopen tijd. We houden jullie op de hoogte.

Groetjes de Marrevee's