12 - 11 - 2008 Geduld.

Hoi, hoi,

We hadden de hoop dat Manon vandaag van de beademing af zou mogen, maar omdat de zwellingen in haar keel te groot waren hebben de artsen besloten haar nog twee dagen aan de beademing te houden. Omdat Manon te actief is wanneer ze uit haar slaap komt wordt ze ook nog twee dagen in slaap gehouden. Ze beweegt anders te veel en dit is niet goed voor alle slangen in haar keel. Dit zou dus gevaarlijk voor haar zijn. We moeten dus nog even geduld hebben.

Ook heeft de chirurg Manon een bezoekje gebracht en haar been en polsbreuken bekeken. Haar been is stabiel (door de pen) en haar polsen zijn ook op de goede weg. Ze zitten nog niet helemaal tegen elkaar maar hierbij moeten we ook nog even geduld hebben. Manon heeft vanmiddag ook nog wat bloed gekregen omdat haar HB aan de lage, haar hartslag aan de hoge en haar bloeddruk aan de lage kant was. We wachten af, vrijdag wordt er weer naar haar keel gekeken.

We willen jullie wel allemaal bedanken voor alle reacties. Dit is echt heel erg fijn. Wanneer Manon uit haar slaap is en in staat is om te lezen of voorgelezen te worden, kunnen we even voort met alle kaarten en brieven. Haar plekje in het bed wordt ook steeds een beetje kleiner door alle lieve knuffels. Op het moment genieten vooral wij van alle reacties, het is best lang wachten aan haar bed. Maar we hebben geduld.

Lieve groetjes van ons allemaal.