Hallo lieve allemaal,
Vandaag ben ik heel de dag bij Manon geweest en het was fijn even contact met haar te hebben. Minder is dat wanneer ze een beetje bij is zij ook meer pijn heeft. Omdat Manon erg veel zwellingen in haar mond en keel heeft mag zij nog niet van de beademing. Door alle slangen en het ballonnetje welke in haar keel zitten kan ze niet praten. Ik moet er ook erg aan wennen dat wanneer ik denk een sprongetje vooruit te maken er weer iets anders de kop op steekt. Omdat Manon minder slaapmiddel heeft gekregen ging haar hartslag ineens veel te snel en soms weten we dan ook niet hoe dit komt. Te veel emoties, pijn, Manon is ook direct erg actief als ze wakker is, dus komt er weer een ander medicijn bij om haar hartje te kalmeren er is ook een echo gemaakt om uit te sluiten dat er niets over het hoofd is gezien. Is dit onder controle komt er koorts opzetten, is gelukkig ook weer onder controle. Voor alles is er telkens een oplossing maar toch.... Daarom is er vanavond besloten om haar toch maar meer in slaap te houden, ze heeft haar rust heel erg hard nodig en had vanavond aangegeven dat haar arm erg pijn deed. Al met al zien we wel verbetering en ze is in super goede handen.
Bedankt voor alle lieve reacties kus van ons
Nicolette
maandag 10 november 2008
10-11-08 Manon was even bij
Hey Allemaal!
Bedankt voor jullie steun en lieve berichtjes.
Manon ligt nogsteeds op de IC, waardoor er op het moment eigenlijk bijna niemand bij haar kan.
Gisteren zijn we met ons gezinnetje bij haar geweest. Dit was wel even schrikken, door al het infuus enzo, maar het voelde wel heel goed om ons lieve meisje weer aan te kunnen raken en om bij haar te zijn.
Gisteren kregen we wel te horen dat het kon zijn dat ze haar bij zouden laten komen, dit zouden ze doen als mijn moeder aanwezig zo zijn. Vanmorgen werden wij door haar gebeld dat Manon bijgekomen was. Als een speer zijn we naar haar toe gereden. Het was zo fijn om een reactie van haar te kunnen krijgen, gister lag ze zo stil en hoorde je haar alleen maar ademen, maar nu kon je ook echt contact krijgen. Manon kan echter nog niet praten. Dit komt door het infuus dat ze heeft om haar longen schoon te houden. Ze kan wel knikkend antwoord geven op onze vragen.
Manon heeft het hier wel moeilijk mee, je ziet aan haar dat ze dingen wilt zeggen, vandaar dat ze haar zo rustig mogelijk houden.
Serena was net hier met haar schoolfoto, toen zag ik haar lieve hoofdje weer even zoals hij was en waarschijnlijk weer wordt! Ook bracht zij een kaart en een boekje met berichtjes van haar klasgenoten! Dank jullie wel lieverds! Ik zet het morgen meteen bij haar bedje!
Als jullie iets kwijt willen of willen vragen, kunnen jullie dat naast alle andere manieren ook altijd via deze blog doen. Ik beloof dat er een reactie zal komen!
Wij kunnen op het moment niet in manon haar mobieltje, dus smsjes daarop zullen pas gelezen worden wanneer manon weer bij is!
We houden jullie op de hoogte!
Liefs Joyce
Bedankt voor jullie steun en lieve berichtjes.
Manon ligt nogsteeds op de IC, waardoor er op het moment eigenlijk bijna niemand bij haar kan.
Gisteren zijn we met ons gezinnetje bij haar geweest. Dit was wel even schrikken, door al het infuus enzo, maar het voelde wel heel goed om ons lieve meisje weer aan te kunnen raken en om bij haar te zijn.
Gisteren kregen we wel te horen dat het kon zijn dat ze haar bij zouden laten komen, dit zouden ze doen als mijn moeder aanwezig zo zijn. Vanmorgen werden wij door haar gebeld dat Manon bijgekomen was. Als een speer zijn we naar haar toe gereden. Het was zo fijn om een reactie van haar te kunnen krijgen, gister lag ze zo stil en hoorde je haar alleen maar ademen, maar nu kon je ook echt contact krijgen. Manon kan echter nog niet praten. Dit komt door het infuus dat ze heeft om haar longen schoon te houden. Ze kan wel knikkend antwoord geven op onze vragen.
Manon heeft het hier wel moeilijk mee, je ziet aan haar dat ze dingen wilt zeggen, vandaar dat ze haar zo rustig mogelijk houden.
Serena was net hier met haar schoolfoto, toen zag ik haar lieve hoofdje weer even zoals hij was en waarschijnlijk weer wordt! Ook bracht zij een kaart en een boekje met berichtjes van haar klasgenoten! Dank jullie wel lieverds! Ik zet het morgen meteen bij haar bedje!
Als jullie iets kwijt willen of willen vragen, kunnen jullie dat naast alle andere manieren ook altijd via deze blog doen. Ik beloof dat er een reactie zal komen!
Wij kunnen op het moment niet in manon haar mobieltje, dus smsjes daarop zullen pas gelezen worden wanneer manon weer bij is!
We houden jullie op de hoogte!
Liefs Joyce
09-11-2008 Wat is er gebeurd
Lieve allemaal,
Zoals velen van jullie al zullen weten heeft onze Manon afgelopen weekend een ernstig ongeluk gehad. Manon was gezellig met haar vriendinnen samen en zij is samen met haar vriendinnetje een dak op gegaan. Het hoe en waarom weten wij niet en is voor ons als gezin ook helemaal niet belangrijk meer. Manon is door het dak gezakt en heeft een val van ongeveer 7 meter gemaakt. Het enige besef dat wij hebben is dat we onwijs veel geluk hebben gehad. Manon heeft hier een aantal botbreuken aan overgehouden (haar kaak op meedere plaatsen, haar beide polsen en haar rechter dijbeen), maar god zij dank zijn al haar organen, haar rug, hoofd en nek in orde.
Wij beseffen dat Manon niet één maar heel veel beschermengeltjes op haar schoudertjes heeft gehad. Zij is van zaterdag op zondag de hele nacht geopereerd en heeft een pen in haar bovenbeen en in haar onderkaak een paar plaatjes. Haar polsen zijn gezet en we moeten heel even afwachten of dit op goed op zijn plaats blijft. Ze ligt op het moment op de IC van het Sofia kinderziekenhuis, daar wordt ze nu nog 4 dagen in slaap en aan de beademing gehouden omdat Manon anders van de kaakfracturen en zwellingen erg veel pijn heeft. Manon heeft ook een enorme berg medicatie en de artsen willen haar ook alle rust geven voor de aanzet van haar eerste herstel. Zolang zij slaapt kan ze ook niet piekeren over wat er is gebeurd en hoe verder.
Jullie lezen het herstel. Wij willen niet te veel achterom kijken en samen werken aan haar herstel.
Ik wil iedereen die inmiddels al heeft gereageerd enorm bedanken, elk mailtje, schouderklopje, telefoontje sterkt ons enorm.
Het is voor John, mijn andere kinderen en voor mij erg fijn te weten dat er zoveel mensen aan Manon en aan ons denken.
Liefs Nicolette
Zoals velen van jullie al zullen weten heeft onze Manon afgelopen weekend een ernstig ongeluk gehad. Manon was gezellig met haar vriendinnen samen en zij is samen met haar vriendinnetje een dak op gegaan. Het hoe en waarom weten wij niet en is voor ons als gezin ook helemaal niet belangrijk meer. Manon is door het dak gezakt en heeft een val van ongeveer 7 meter gemaakt. Het enige besef dat wij hebben is dat we onwijs veel geluk hebben gehad. Manon heeft hier een aantal botbreuken aan overgehouden (haar kaak op meedere plaatsen, haar beide polsen en haar rechter dijbeen), maar god zij dank zijn al haar organen, haar rug, hoofd en nek in orde.
Wij beseffen dat Manon niet één maar heel veel beschermengeltjes op haar schoudertjes heeft gehad. Zij is van zaterdag op zondag de hele nacht geopereerd en heeft een pen in haar bovenbeen en in haar onderkaak een paar plaatjes. Haar polsen zijn gezet en we moeten heel even afwachten of dit op goed op zijn plaats blijft. Ze ligt op het moment op de IC van het Sofia kinderziekenhuis, daar wordt ze nu nog 4 dagen in slaap en aan de beademing gehouden omdat Manon anders van de kaakfracturen en zwellingen erg veel pijn heeft. Manon heeft ook een enorme berg medicatie en de artsen willen haar ook alle rust geven voor de aanzet van haar eerste herstel. Zolang zij slaapt kan ze ook niet piekeren over wat er is gebeurd en hoe verder.
Jullie lezen het herstel. Wij willen niet te veel achterom kijken en samen werken aan haar herstel.
Ik wil iedereen die inmiddels al heeft gereageerd enorm bedanken, elk mailtje, schouderklopje, telefoontje sterkt ons enorm.
Het is voor John, mijn andere kinderen en voor mij erg fijn te weten dat er zoveel mensen aan Manon en aan ons denken.
Liefs Nicolette
Abonneren op:
Posts (Atom)
