We zijn helemaal blij dat Manon afgelopen vrijdag hals over kop naar huis mocht. Het is heerlijk om het gezin weer compleet thuis te hebben. Manon is in de kamer op een lekker bed geïnstalleerd en inmiddels hard aan het werk om van bed af te komen. Vandaag is de fysio thuis geweest en hebben we oefeningen gekregen om stap voor stap verder te komen. Natuurlijk zijn de karaktertrekjes van je kinderen best bekend, maar dat Manon net zo weinig geduld heeft als ikzelf had ik eigenlijk weer niet verwacht.
Het liefst gaat ze haar bed uit en weer van alles doen, maar dat valt erg tegen! Haar spieren hebben 2 weken op non actief gestaan en willen nog niet echt meewerken. Hard trainen dus en vooral veel geduld, maar dat is heel gemakkelijk gezegd. Ik herken dit zelf heel goed, liever gisteren dan vandaag.
Manon gaat zich nu ze hele dagen thuis op bed ligt ook veel realiseren en beseft dat ze hier nog niet zo'n 1,2,3, mee klaar is. Een dagje ziek thuis van school is leuk maar meerdere weken is eigenlijk heel erg vervelend. Ook realiseert zij zich dat herstellen van vooral haar kaak en mond heel erg lang gaat duren. Dit zal zeker nog een zware dobber voor haar worden. Want op haar leeftijd is het aangezicht heel erg belangrijk. Iets wat wij heel goed begrijpen, iedereen kan zeggen en zegt dat het goed komt maar zij heeft het en dat valt haar erg zwaar.
Morgen moeten we een bezoek aan de kaakchirurg brengen en misschien dat hij haar een beetje positiever kan stemmen.
We wachten af en houden jullie op de hoogte.
Tot snel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Vind het zo heerlijk voor jullie en Manon dat ze weer lekker thuis is....bed in de kamer staat best gezellig hoor ;-) Lies vind het heerlijk dat ze zo maar naar Manon kan gaan...
Geduld hebben pfff ja dat is moeilijk, vooral als je zo graag wilt natuurlijk, kan het me helemaal voorstellen van Manon hoor, liefst zo snel mogelijk d'r bed uit om een beetje heen en weer te lopen...Manon, jou een beetje kennende zal je heel hard trainen en je oefeningen van de fysio elke dag meerdere keren per dag doen om zo snel mogelijk op de been te zijn...;-) en lieverd dit gaat je met jouw wilskracht ook lukken hoor, weet ik zeker...
Tja meid en je kaak, ook hier zul je geduld in moeten hebben, makkelijk gezegd van ons natuurlijk maarja het is helaas niet anders, ik zou willen dat dit wel het geval was, maar helaassss...maarre elke dag een stukje beter he...;-) kop op hé, laat je koppie niet hangen lieverd....we houden zowieso van je ...
dikke kussss.....
nance
hallo allemaal
lees net weer je blog
en hopeleijk krijg je vandaag opbeurend nieuws van de kaakchirurg
en ja ik begrijp heel goed dat manon zich zorgen maakt
vervelend voor haar
en tuurlijk uiteindelijk zal alles goed komen
maar de weg erna toe zal niet altijd even makkelijk zijn
als ik op deze weg iets voor jullie of manon kan doen
vraag het, alles kan en mag
dikke kus van monique
Hallo Nicolet en de andere gezinsleden
Ik heb al een paar dagen niet meer de blogs gelezen en wist niet wat ik las!!! Super wijffie dat ze weer thuis is, betere genezing is er niet. Dat ze een lange weg te gaan hebt, oke, maar ze moet goed beseffen dat ze een werelds groot engel boven haar hoofd heeft gehad. Ron was niet thuis, die is drumme, ik wist niet hoe snel ik hem het berichtje wilde sturen dat jullie "kleine" meisje weer lekker bij jullie thuis is. Geniet er lekker met zijn allen van.
dikke kus van ons
danielle, ron en wesley
Een reactie posten